Robert Eggers'in yönetmenlik koltuğunda oturduğu ve senaryosunu kaleme aldığı 2015 yapımı The Witch, izleyiciyi 1630'ların New England'ına, Püriten bir ailenin sürgün edildiği izole bir orman çiftliğine götürüyor. Film, ailenin yeni doğan bebeklerinin gizemli bir şekilde kaybolmasıyla başlayan ve ardından gelen mahsul kıtlığı, hayvanların garip davranışları ve aile üyeleri arasında giderek derinleşen şüphe ve paranoyayla devam eden sarsıcı bir çöküş hikayesini anlatıyor. 'Kara cadı' efsanelerine ve tarihsel Püriten kaygılarına dayanan öykü, doğrudan şiddet yerine, yavaş yavaş örülen gerilim, atmosferik korku ve psikolojik baskıyla ilerliyor.

Anya Taylor-Joy, ailenin genç kızı Thomasin rolünde, masumiyet, ergenlik çatışması ve ailenin üzerine yıkılan lanetin merkezindeki kişi olmanın getirdiği karmaşık duyguları başarıyla yansıtıyor. Ralph Ineson ve Kate Dickie ise, inançları ve aileleriyle sınanan ebeveynler William ve Katherine olarak unutulmaz performanslar sergiliyor. Eggers'in dönem diline ve detaylarına olan titiz düşkünlüğü, filmin her karesinde hissediliyor; kostümlerden set tasarımına, doğal ışık kullanımından Mark Korven'ın tüyler ürpertici müziklerine kadar her unsur, izleyiciyi 17. yüzyılın kasvetli ve batıl inançlarla dolu dünyasına tamamen hapsetmeyi başarıyor.

The Witch, sıradan bir doğaüstü korku filminden çok daha fazlası. Ailevi çatışmaları, dini fanatizmi, ergenliğin tehlikelerini ve kötülüğün doğasını derinlemesine irdeleyen, iz bırakan bir başyapıt. Görsel şölen sunan sinematografisi, güçlü oyunculukları ve akılda kalıcı atmosferiyle, korku türüne ilgi duyanların ve farklı, yavaş tempolu gerilim arayanların mutlaka izlemesi gereken bir film. Son sahneleri ve sembolizmiyle uzun süre üzerinde düşündüren The Witch, modern korku sinemasının en özgün ve etkileyici örneklerinden biri olarak öne çıkıyor.