David Lynch'in 2001 yapımı 'Mulholland Drive', izleyiciyi Hollywood'un parıltılı yüzeyinin altındaki karanlık labirentlere sürükleyen, türleri aşan bir sinema deneyimidir. Film, Los Angeles'ta geçirdiği şüpheli bir araba kazası sonrası hafızasını kaybeden ve kendisine 'Rita' adını veren gizemli bir kadınla (Laura Harring), saf bir taşralı olan ve oyunculuk hayalleri kuran Betty Elms'in (Naomi Watts) kesişen hikayelerini anlatır. İkili, Rita'nın geçmişine dair ipuçları ararken, rüyalarla gerçekliğin, arzularla korkuların sınırları giderek bulanıklaşır.

Naomi Watts'ın performansı, filmin kalbini oluşturur. İki farklı kişiliği ve duygusal katmanı ustalıkla canlandırarak unutulmaz bir oyunculuk sergiler. Laura Harring ise gizemli ve manyetik varlığıyla ekrana hâkim olur. Lynch'in karakteristik yönetmenliği, gerilimi yavaş yavaş inşa eden uzun planlar, rahatsız edici ses tasarımı ve sembolizmle yüklü görüntülerle kendini gösterir. Film, geleneksel anlatı yapısını reddederek, seyirciyi yorumlamaya ve parçaları birleştirmeye davet eder.

'Mulholland Drive' izlenmesi gereken bir filmdir çünkü sadece bir gizem değil, aynı zamanda Hollywood'un yıkıcı doğası, yaratıcılık, kimlik ve arzunun doğası üzerine derin bir meditasyondur. Görsel şiirselliği, unutulmaz sahneleri (diner sahnesi veya Club Silencio sekansı gibi) ve çözülmesi gereken bir bulmaca gibi duran yapısıyla, her izleyişte yeni anlamlar keşfettiren, zamanın ötesine geçen bir başyapıttır. Sinema sanatının sınırlarını zorlayan bu film, David Lynch'in dehasını anlamak isteyen herkes için temel bir izlenimdir.