Makoto Shinkai'nin 2011 yapımı 'Children Who Chase Lost Voices' (Hoshi o ou kodomo), izleyiciyi görsel bir şölene ve duygusal bir yolculuğa davet ediyor. Film, genç kız Asuna'nın hikayesini anlatır. Babasını kaybetmiş olan Asuna, onun anısına sakladığı kristal radyodan gelen tuhaf ve güzel melodilerle günlerini geçirir. Bu melodiler, onu gizemli bir çocuk olan Shun ile tanıştırır ve Agartha adı verilen, yeryüzünün altında saklı efsanevi bir dünyanın kapılarını aralar. Shun'un ani kaybından sonra, Asuna ve öğretmeni Morisaki, Agartha'ya ulaşmanın ve belki de kayıp sevdiklerine kavuşmanın bir yolunu bulmak için tehlikeli bir yolculuğa çıkarlar.

Film, tipik Shinkai tarzı nefes kesici manzaralar ve ışık oyunlarıyla bezeli. Her kare bir tablo gibi işlenmiş, özellikle doğa sahneleri ve fantastik Agartha dünyasının tasviri izleyiciyi büyülüyor. Animasyon kalitesi, döneminin en iyileri arasında sayılabilir. Konu olarak ise geleneksel bir macera ve keşif hikayesinin ötesine geçerek, kaybetmenin acısı, yas tutma süreci, kabul ve hayata devam etme gibi derin temaları işliyor. Asuna'nın olgunlaşma süreci, Shun ve Morisaki karakterleriyle olan ilişkileri üzerinden incelikle işleniyor.

Oyunculuk performansları (seslendirme sanatçıları) karakterlerin duygusal derinliklerini başarıyla yansıtıyor. Hisako Kanemoto (Asuna), Miyu Irino (Shun/Shin) ve Kazuhiko Inoue (Morisaki) unutulmaz performanslar sergiliyor. Müzikler ise filmin ruhunu tamamlayan bir unsur; Tenmon'un besteleri, hikayenin melankolik ve destansı atmosferine mükemmel uyum sağlıyor.

'Children Who Chase Lost Voices', Studio Ghibli esintileri taşısa da, Makoto Shinkai'nin kendine özgü lirik ve kişisel anlatım tarzını yansıtıyor. Sadece bir anime macera filmi değil, aynı zamanda insan kalbinin en derin arzularını ve korkularını keşfeden dokunaklı bir dram. Görsel zenginliği, dokunaklı hikayesi ve evrensel temalarıyla hem anime severler hem de kaliteli animasyon arayan her izleyici için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.