Luca Guadagnino'nun yönettiği 2017 yapımı 'Call Me by Your Name', izleyiciyi 1980'lerin sıcak bir İtalya yazına götürerek, insanın içini ısıtan ve hüzünlendiren bir ilk aşk hikayesini anlatıyor. Film, 17 yaşındaki dahi ve hassas Elio'nun (Timothée Chalamet), babasının yaz asistanı olarak gelen Amerikalı, karizmatik Oliver (Armie Hammer) ile yaşadığı yavaş yavaş gelişen, tutkulu ve dönüştürücü ilişkiyi merkezine alıyor. André Aciman'ın aynı adlı romanından uyarlanan yapım, yalnızca bir romantik drama değil, aynı zamanda gençliğin, arzunun, keşfin ve geçici olanın güzelliğine dair derin bir meditasyondur.

Timothée Chalamet'in performansı, Elio karakterinin karmaşık duygusal dünyasını inanılmaz bir incelikle yansıtarak ona Akademi Ödülü adaylığı getirdi. Armie Hammer ise Oliver'ın çekiciliğini ve içsel çatışmalarını ikna edici bir şekilde sunuyor. Ancak filmin belki de en unutulmaz sahnelerinden biri, Elio'nun babası rolündeki Michael Stuhlbarg'ın oğluna verdiği, hayatı ve acıyı anlamaya dair o son derece dokunaklı ve bilge monoloğudur.

Guadagnino'nun yönetmenliği, filmin temposuna ve atmosferine mükemmel bir şekilde hükmediyor. İtalyan kırsalının büyüleyici görüntüleri, Sufjan Stevens'ın unutulmaz müzikleri ve karakterler arasındaki gerilimi yavaşça artıran senaryo, izleyiciyi tamamen bu duygusal yolculuğun içine çekiyor. 'Call Me by Your Name', izleyiciye sadece bir aşk hikayesi sunmakla kalmıyor, aynı zamanda kendini bulma, cesaret etme ve her anın değerini bilme üzerine evrensel temaları işliyor. Samimiyeti, zarafeti ve derinliği ile iz bırakan, mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıt.